‘Het Wijkteam werkt. Je ziet de opluchting bij inwoners’
Jeugdprofessional Eva wordt er heel blij van. Dankzij de korte lijntjes binnen Wijkteam Oude Stad lukt het veel beter om inwoners tastbaar en praktisch te ondersteunen. ,,Je ziet de opluchting bij mensen. Ik krijg nog net geen knuffel.”

Eva, tien jaar jeugdprofessional, werd vanaf de start in februari 2026 ondergedompeld in Wijkteam Oude Stad. De gemeente Bergen op Zoom krijgt in 2026 en 2027 in totaal vijf van deze teams.
Hoe vergaat het Eva inmiddels? En, nog belangrijker, maakt het Wijkteam echt het verschil voor inwoners die worstelen met allerlei vragen en zorgen?
,,Zeker wel! De samenwerking binnen het Wijkteam gaat steeds beter. We trekken als organisaties echt samen op, weten elkaar snel te vinden. Ik vergelijk het vaak met een ijsberg. Als jeugdprofessional zie ik vooral het gedeelte dat boven het water uitsteekt. Maar wat er bij een gezin onder water verscholen zit, is minstens even belangrijk om het echte verhaal te begrijpen. En dat is wat het Wijkteam doet: we brengen met meer handen de hele ijsberg in kaart en gebruiken elkaars kennis en ervaring om mensen vooruit te helpen. Zeker niet om het allemaal over te nemen, juist niet! Wel om inwoners de weg te wijzen. Lucht, rust en perspectief bieden, daar gaat het om.”
Jong gezin in de knel
Dat klinkt mooi, maar hoe gaat dat in de praktijk? Eva deelt het voorbeeld van een jong gezin waarmee zij via het consultatiebureau in contact kwam. ,,Er speelde zoveel dat het de ouders te veel werd. Zij deden heel erg hun best, maar liepen door overbelasting helemaal vast. Twee jonge kinderen waarvan er een intensieve begeleiding nodig heeft. De ouders spreken nog geen Nederlands en hebben geen familie of vrienden om bij te springen. Een gezin in isolement dat ook nog financieel in de knel zit.”
Door de korte lijntjes binnen Wijkteam Oude Stad, kon Eva heel gemakkelijk een beroep doen op Anouschka Khodabaks van Intergemeentelijke Sociale Dienst (ISD) Brabantse Wal. De ISD is ook onderdeel van het Wijkteam. Als klantmanager inkomen bij ISD weet Anouschka precies wat er aan financiële steun mogelijk is en hoe het zit met allerlei procedures en regelingen.
Eva en Anouschka sloegen de handen ineen. Voordat zij op huisbezoek gingen bij het gezin, kregen ze in ontmoetingscentrum ’t Fort nog de tip over een dame die mogelijk als vrijwillig tolk bereid was om mee te gaan.
Niet afstandelijk, maar inlevend
,,Dat was echt goud”, zegt Eva. ,,Zij had bij wijze van spreken de buurvrouw van deze ouders kunnen zijn. Niet het afstandelijke en zakelijke van een professioneel tolk die vaak alleen digitaal kan aansluiten, maar een warme inlevende vrouw die het gezin in eigen taal direct op het gemak stelde.”
Het huisbezoek was effectief. Anouschka wist al snel dat er mogelijkheden zijn voor financiële ondersteuning. Het gezin wordt niet losgelaten in het woud van regels en wetten, maar aan de hand genomen om het voor elkaar te krijgen. De ISD blijft voorlopig betrokken.
,,Op huisbezoek zie je zoveel meer. Je kunt een betere inschatting maken van wat er echt speelt bij inwoners. Je vliegt als wijkteam meerdere problemen tegelijkertijd aan. Die successen mogen we best vieren”, vindt Anouschka die samen met een collega van de ISD ook een speciaal Wijkteam-spreekuur draait in ontmoetingscentrum ’t Fort voor vragen over werk en inkomen. Inwoners kunnen daar gratis en zonder afspraak terecht.
Niet meer vanaf eilanden
Zonder Wijkteam zou het overbelaste gezin veel langer hebben moeten wachten op passende ondersteuning. ,,Als jeugdprofessional zou ik naar WijZijn hebben verwezen omdat er -buiten de kinderen- nog veel meer in het gezin speelt. En er zou apart verwezen zijn naar de ISD. Iedereen vanaf zijn eigen eiland. En ondertussen blijven inwoners dobberen met als risico dat hun situatie verder verslechtert en de maatschappelijke kosten om het gezin uiteindelijk op de rails te krijgen, alleen maar stijgen.”
Nog een meevaller in dit voorbeeld: ,,Een professionele tolk is veel duurder dan een vrijwilliger. Nu zijn we geen geld kwijt en hebben we een gesprek kunnen voeren van mens tot mens. De kosten die we zo besparen kunnen we weer aan andere waardevolle dingen uitgeven.” Eva zal niet snel vergeten hoe opgelucht en dankbaar de ouders zijn. Ze zien weer licht aan het einde van de tunnel. ,,Daar doen we het voor.”
Door Franka van der Rijt
Om privacyredenen is de achternaam van Eva weggelaten en is een stockfoto gebruikt.
